Civil Engineering CMU

เรื่องของนักเรียนที่โกหกว่าป่วย แล้วถูกจับได้ในภายหลัง

เกิดขึ้นกับนักศึกษารุ่นGEAR 1(รหัส136...) ที่มาเข้าค่ายสำรวจครั้งที่ 2 เมื่อปีพ.ศ.2516(ขณะอยู่ชั้นปีที่ 4) ป่วยด้วยโรคปวดท้องโดยไม่ทราบสาเหตุ หลังจากทานอาหารเย็นไปสักพัก เวลาประมาณ 1 ทุ่มกว่าๆของวันศุกร์ โดยมีคนป่วยรวมทั้งหมดประมาณ 3-4 คน

อ.ดอกบัวและอ.เบี้ยวซึ่งทำหน้าที่อาจารย์เจ้าของวิชา Route Surveying และหัวหน้าค่ายสำรวจพร้อมกัน จึงได้ให้อาจารย์ท่านหนึ่งพร้อมรถ ขับพาผู้(ที่อ้างว่า)ป่วยไปส่งที่ร.พ.สวนดอก แล้วก็รีบกลับมาค่ายเลยไม่ได้คอยฟังอาการป่วยของลูกศิษย์แต่อย่างไร นักศึกษาจอมแสบเหล่านั้นแทนที่จะเข้าไปหาหมอกลับรีบกลับมานอนที่หอ เพื่อรอคอยทำกิจกรรมที่วางแผนไว้ในตอนบ่ายของวันรุ่งขึ้น(คือวันเสาร์)

กิจกรรมดังกล่าวคือไปเล่นม้าที่สนามม้าหนองฮ่อ นั่นเอง

บังเอิญมีอาจารย์ของเราที่ไม่ได้ไปเข้าค่าย 2 ท่านต่างก็มีรสนิยม “ชอบซื้อหญ้าให้ม้ากิน” ก็ไปเล่นม้าในวันนั้นด้วยเช่นกัน และแลเห็นลูกศิษย์จอมแสบกลุ่มนั้นเข้า โดยลูกศิษย์ไม่เห็นอาจารย์และไม่รู้ตัวว่าอาจารย์กำลังจดชื่อเพื่อส่งให้อาจารย์ทั้งสองท่านทราบ

เช้าวันอาทิตย์ทั้ง3-4 คน ก็นั่งรถสี่ล้อกลับมาถึงค่ายสำรวจในค่ายตชด.แม่แตงตั้งแต่เช้ามืด ก่อนทานอาหารเช้า และออกไปทำงานสนามกับเพื่อนๆต่อไป ด้วยความกระหยิ่บยิ้มย่องในความเก่งกล้าของตัวเองที่สามารถโกหกและหลอกอาจารย์ได้

แต่ในที่สุด เมื่อมีรายงานข่าวเข้ามาวาคน(ที่โกหกว่า)ป่วยนั้น แท้จริงแล้วไม่ได้ป่วย แต่โกหกอาจารย์เพื่อจะเข้าไปเล่นม้าในเมืองนั่นเอง

เมื่อถูกจับได้ นักศึกษากลุ่มนั้นต้องโดนลงโทษอย่างหนัก ดังสุภาษิตทางพุทธที่ว่า “กัมมุนา วัตกี โลโก” หมายความว่า สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

ใครสร้างกรรมอะไรไว้ ก็ต้องรับผลกรรมนั้นเป็นการตอบแทนในที่สุดแล    ค่ายสำรวจชั่วคราวที่ค่ายตชด.แม่แตงมีเรื่องให้เล่าขานถึงมากที่สุดถึง 8 เรื่องด้วยกัน