Civil Engineering CMU

กาแฟเย็นจำเป็นของอ.ดอกบัว

อ.ดอกบัวท่านนี้คืออาจารย์เจ้าเก่าที่ปรากฏในเรื่องที่ผ่านมานั่นเอง ท่านเป็นรุ่นน้องของผู้เขียนที่คณะวิศวฯจุฬาหลายรุ่น(ผู้เขียนเรียนจบเมื่อปีพ.ศ.2499 แต่ท่านเรียนจบปีพ.ศ.2508 รุ่นเดียว กับอ.เบี้ยว)

อาจารย์ท่านนี้มีมนุษยสัมพันธ์ดีมาก ช่างพูด และนิสัยดีไม่เคยโกรธใครเลย

คืนหนึ่งหมู่อาจารย์ก็มานั่งเล่นดัมมี บริเวณที่ว่างของบ้านพักอาจารย์ติดกับถังน้ำสูงของแค้มพ์(ขณะนั้นยังไม่ได้ทำที่นั่งเล่นทางด้านเหนือฯ ดังเช่นปัจจุบัน) เล่นกันเพลินติดลมจนหลังไฟฟ้าดับ แล้วจึงจุดตะเกียงเล่นต่อ อาจารย์คนอื่นทานข้าวเย็นจนอิ่มแล้วจึงไม่หิวอะไร

มีอ.ดอกบัวคนเดียวเท่านั้นที่หิวกาแฟมาก

ปรกติท่านติดกาแฟดำที่เรียกว่า “โอยั้วะ....” วันหนึ่งดื่มหลายแก้วใหญ่ที่ฝรั่งเรียกว่า Mug(ขนาดใหญ่กว่าถ้วยกาแฟธรรมดาประมาณ 2 เท่า) ดื่มกี่แก้วก็หลับดี ไม่เหมือนกับบางคนที่ดื่มกาแฟมากจนนอนไม่หลับ อ.ดอกบัวก็บอกว่า “ใครก็ได้ช่วยชงกาแฟให้หน่อย ขอแก้วใหญ่ๆด้วยนะ”

อาจารย์รุ่นเด็กที่นั่งดูอยู่ 1-2 คน ก็รับปากว่าจะไปชงกาแฟมาให้

แต่บังเอิญขณะนั้นน้ำร้อนที่เจ้าหน้าที่ชงเตรียมไว้ให้ตั้งแต่หัวค่ำหมด แล้วเจ้าหน้าที่คนนั้นก็เข้านอนไปนานแล้ว ถ้วยกาแฟที่มีอยู่เกือบ 10 ใบ ใช้กันหมดยังไม่มีใครล้างให้เลย  มีแต่เพียงถ้วยใส่แกง กาแฟผง และน้ำตาลทรายในขวด อาจารย์คนนั้นจึงบอกอาจารย์ผู้สั่งว่า เหลือเพียงของสามอย่างกับน้ำเย็น อ.ดอกบัวบอกว่าไม่เป็นไร ขอกาแฟ+น้ำตาล+น้ำเย็น มาให้ผมก็ได้ เอาเต็มถ้วยด้วยนะ

นี้คือกาแฟจำเป็นของอ.ดอกบัว ซึ่งท่านก็ดื่มได้จนหมด แน่จริงๆ