Civil Engineering CMU

เรื่องความแสนรู้ของม้า

ที่ค่าย ตชด แม่แตง มีม้าไทย(เราเรียกว่าม้าแกลบ) อยู่ฝูงหนึ่ง ประมาณ 15-20 ตัว เพื่อไว้ใช้ในราชการในยามปฏิบัติหน้าที่ตามป่า ตามเขา

ทางเจ้าของบ้านคือ ผู้กำกับและรองผู้กำกับ ได้อนุญาตให้พวกเราใช้ม้านี้ได้เพื่อไปตรวจงานนักศึกษาในสนาม โดยแจ้งให้ครูฝึกและเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลม้าเหล่านั้นทราบ

ผู้เราอาจารย์ผู้ควบคุม Party ทั้ง 5 คนไม่มีใครสนใจจะใช้ม้า เพื่องานดังกล่าวยกเว้น อ.ดอกบัว

ครูฝึกและเจ้าหน้าที่ จึงจัดม้าตัวที่เชื่องที่สุดไปใช้งานในบ่ายวันหนึ่ง

ตามปรกติเขาจะเลี้ยงดูม้าทั้งหมดไว้ในคอก และมีไม้กั้นขวางไม่ให้ม้าเข้า-ออกคอกได้โดยเสรี

อาจารย์ท่านนั้นขี่ม้าเก่งพอสมควร จนได้เวลาเย็นประมาณเกือบ 5 โมงเย็น ซึ่งเป็นเวลาให้หญ้า ให้น้ำเป็นประจำของคนดูแลม้า ม้าก็ค่อยๆย่างเท้าเข้ามาเป็นปรกติ

แต่พอม้าเห็นคอกเท่านั้น ก็รีบวิ่งเร็วปรื๋อเพื่อจะกลับเข้าคอก ลูกศิษย์กลุ่มหนึ่งที่กำลังเดินอยู่ริมทางเพื่อกลับเข้าค่าย พากันปรบมือให้และตะโกนว่าอาจารย์เก่งๆ

ผลกระทบที่ตามมาคือ อาจารย์ไม่สามารถบังคับม้าให้วิ่งช้าลงหรือหยุดได้ จึ่งตะโกนขึ้นด้วยเสียงอันดังว่า “ช่วยด้วยๆ ผมกำลังจะตกม้า”

ตะโกนทันยังไม่ทันขาดคำ ม้าตัวนั้นก็วิ่งมาถึงประตูคอกพอดี คอกที่ปิดอยู่ทำให้ม้าเข้าไปไม่ได้ และไม้ที่ขวางไว้อยู่ในระดับศีรษะของอาจารย์พอดีก็ทำหน้าที่ของมัน

ท่านคงนึกภาพออกว่า อ.ดอกบัว ท่านต้องเจ็บตัวขนาดไหน

หลังจากนั้นท่านไม่กล้าย่างกรายไปที่คอกม้านั้นอีกเลย